امروز میخوام بزرگترین روستای ایران رو به شما معرفی کنم که در استان مازندران واقع شده است روستایی با بیش از7/000هزار نفر جمعیت

به قدمت قبل از دوره ساسانیان واشکانیان روستایی با 49شهید و 4 ازاده وبیش از20مجروح و جانباز

روستای با جاذبه تاریخی مانند عمارت صیامیان/ دخترقلعه / آتش کده یا آتش پرست/و مکانهای تاریخی

بسیار زیاد دیگر که در ذهن من نیست

و از جاذبه دیدنی و گردشگری میتوان از دریا/ رودخانه{چشمه}/ جنگل سرسبز/ کوه ودشت وصحرا نام برد

که تابستانها مسافران زیادی مخصوصا از تهران/ اصفهان و...به این مکان سرسبز و دیدنی و تاریخی می ایند

این روستا ورزشکاران زیادی دارد مانند آرمان خواجوی عوض تیم ملی شطرنج جوانان ایران و کشتی گیر

وزن 55کیلوی تیم ملی نوجوانان ایران و فوتبالیست تیم بزرگسالان راه اهن ری به نام محسن زاهدی 25ساله

وخودم آمادگی جسمانی دارای مقامهای یک قهرمانی منطقه ای و3 مقام دومی ودر استانی دارای یک مقام قهرمانی

و دو مقام دومی ویک مقام سومی و در کشوری دارای یک مقام قرمانی وچهار مقام سومی را دارم

این روستای شهید پرور با دادن49 شهید 4 آزاده سرافراز وبیش از 20 جانباز و مجروح جنگی دارا میباشد

مردم این روستا10درصد دامدار و50درصد کشاورزی و 20درصد شغل آزاد و20درصد به شغل اداری مشغول

هستند

نام این روستا به روستای گرجی محله مشهور است

از شما میخواهم اگر اشکالی در این وبلاگ مشاهده میشود به من اطلاع داده تا اصلاح شود در آخر از همه شما به خاطر

نظرهای خوبتون ممنونم واز خواهر خوبم مریم که البته خواهر من نیست اما مثل خواهرم دوستش دارم تشکر میکنم از

نظرات خوبش که باعث دلگرمی من شده و همیشه یارو یاورم هست درسته من تاحالا ندیدمش اما از راهی دور به او میگویم

مریم جون خواهرم خیلی دوستت دارم و انشا الله خوشبخت بشی

ساعت صبح4:20دقیق و از ساعت 2صبح تا حالا دارم روی این اپ کارمیکنم

 یك بار دختری حین صحبت با پسری كه عاشقش بود، ازش پرسید

چرا دوستم داری؟ واسه چی عاشقمی؟

دلیلشو نمیدونم ...اما واقعا"‌دوست دارم

تو هیچ دلیلی رو نمی تونی عنوان كنی... پس چطور دوستم داری؟

چطور میتونی بگی عاشقمی؟

من جدا"دلیلشو نمیدونم، اما میتونم بهت ثابت كنم


ثابت كنی؟ نه! من میخوام دلیلتو بگی

زندگي با همه وسعت خويش محفل ساکت غم خوردن نيست
حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نيست
زندگي جنبش جاري شدن است
از تماشا گه آغاز حيات تا بدان جا که خدا ميداند

حسرت دیده بی تاب تو بیمارم کرد
آن نگاه نگرانت دل تبدار مرا خوابم کرد
بی جهت نیست که مست رخ زیبای تو ام
لب گلگون تو در دشت خزان آبم کرد
مستی ام جام نگاهی ز افق های تو بود
آه ،آن صورت مهتاب تو در خوابم کرد
شهر را از تب بیماری من جایی نیست
راه گم کرده به دنبال تو آواره و ویرانم گرد
اشکم از دیده به گرمای نفسهای تو بود
جام اندوه تو مر همره و همرام کرد